தான் அமர்ந்த கிளைகள் வெட்டப்பட்ட பின்,
மீண்டும் அதை மரத்தோடு சேர்க்க எத்தனிக்கும்
ஒரு பறவையின் தவிப்பு;
வெண்ணிற இரவுகளின் தனிமையில்
உலர்ந்த பெயரற்றவனின் உணர்வு.
அருவருப்புடன் காலடியில் நசுக்கப்பட்ட
புழுவாக மீண்டும் மாறிய பட்டாம்பூச்சி,
பாதி உயிருடன் தன் பழைய இறகைத் தேடும் வேட்கை;
தன் அனைத்து முகமூடிகளையும் கழற்றியபடி
இறுதியில் கரப்பான் பூச்சியாக
உருமாறிய விற்பனைப் பிரதிநிதியின் உணர்வு.
சிறகுகள் இருந்தும் பறக்க முடியாத பறவையின் நிழல்,
ஒரு காற்றாடியை அண்ணாந்து பார்த்தபடி செல்கிறது.
அன்பின் தாகத்திற்கு கானல் நீரை பரு
கும்
அது உயிர்வதை
