அமைதி

உன்மையான அமைதி

கேட்கப் படாத மன்னிப்பை

பிறர்க்கு வழங்கும் போது

கிட்டுவது

மார்கழி பூ

ஒரே வானதின் கீழ் நாம்

வாழ்கிறோம் என்ற நம்பிக்கையில்

கடந்து செல்லும் மேகங்களில்

சொற்களை அனுப்புகிறேன்

அவற்றில் சில மழையாய்

உன்னைச் நிச்சயம் சேர்ந்திருக்கும்

நீரை கை இடுக்கில்

இறுக்கிப் பிடிக்க முயற்சிக்கும்

ஒரு சிறுவனின் லாவகம்

நீ எப்போதும் மழையைக் 

கையில் ஏந்தும் தருணம்

ஆத்திகன் முன் கடவுள் தோன்றினால்

முதலில் மனதில் தோன்றும்

சந்தேகம் போல இருந்தது

திடீரென ஒரு புயல் மழை

ஓய்ந்த மாலையில்

எப்போதும் சந்திக்கும் பூங்காவிற்கு

என்னை நீ வரச் சொன்ன தருணம்

அங்கு நாம் சந்தித்த பொழுது

நாம் அமர இருந்த நாற்காலியில்

ஒரு மார்கழி பூ அமர்ந்திருந்தது

ஏனோ அதை நாம் பார்த்த பின்பு

பேசாமலே பிரிந்து சென்றோம்

மீண்டும் மழை பெய்யத் தொடங்கியது

குழந்தைகளின் ஜன்னல்

 

குழந்தைகள் கைபிடித்த வாஞ்சையில்

மயங்கி வானில் பறந்துபோன பலூன்

நிச்சயம் சொர்க்கம் சேர்ந்திருக்கும்

குழந்தைகளுடன் கண்ணாமூச்சி 

விளையாடும் பொழுது

முதலில் மறைவது நம் கவலை

சாலையோர அனாதை பொம்மைகளை

வீட்டிற்கு அழைத்து வந்து பெயர் சூட்டி

ஆதரவு அளிக்கிறார்கள் குழந்தைகள்

குழந்தைகளின் 

கிறுக்கல்களும் மழலைச் சொற்களும்

கடவுளின் கையெழுத்தும் மொழியும்

குழந்தைகளின் பக்தி

மெழுகுவர்த்திக்கும்

குத்து விளக்குக்கும்

வேறுபாடு அறியாது

குழந்தைகளின் ஜன்னல்கள்

கதவுகளும் தடுப்புகளும் அற்றவை

அங்கே காற்றுக்கு எந்தத் தடையும் இல்லை