நம்பிக்கை ..!

இலைகள் யாவும்

காம்பின்

நுனியில் ,

காற்றின் தாலாட்டில்

ஊஞ்சல்

ஆடுகிறது ..!

மறுபக்கம் ..!

இருள்

கண்ட காட்சி மட்டும்

யாரும்

காண முடிவதில்லை,

இருளைத்  தவிர ..!

வலித்துகள்கள் ...!

ஒவ்வொரு

கண்ணீர் துளிகளும் ,

மனதில் உடைந்து

வெளியே சிதறும்

வலிகள் ...!

ஒரு தலைக்காதல் ..!

பிடித்த இடத்திலிருந்து

பின் தொடர்ந்து செல்கிறது

தன் பயணத்தை நீட்டிக்  கொண்டு தீப்பொறி

சிதறிய எரிபொருளுக்காக 

போகும் பாதையில்

கோபமாய்

வழிபடும் இடர்களை எரித்து

மிச்சத்தை எச்சமாய்

வழித்தடமாக்கி விடுகிறது

மறந்துபோய் 

இதுவரை

யாருக்கும் தெரியாமல் இருக்க

இப்போது காட்டிவிட்டது

பாதையை 

தெரிந்துவிட்டது

குறிக்கோள் ,

இருப்பினும்

பின் தொடர்கிறது

அதன் நீளம் முழுக்க 

அடைவதையே

எண்ணிக்கொண்டு

தூரம்

காலம்

ஆபத்து

ஏதும் எண்ணவில்லை 

இறுதியாக

வந்தது பயணத்தின் 

முற்றுப்புள்ளியாய்

சிதறிய எரிபொருள் 

இடைவெளியில் 

தொடர்ந்தது

இந்த முற்றில் 

முடிந்தது

இறுதியாய்

அடைந்த இடத்தில், 

ஏக்கத்தோடு எரிந்து முடிந்தது

தீப்பொறியின் பயணம் 

இடைவெளியின்

முடிவில்

தொடர்ந்து போய்க்கொண்டிருந்தது

அந்த எரிபொருளின் சிதறல் ..!

என் விசையிழந்த திசைகள் ..!

என் விசையிழந்த

திசை நோக்கி

பயணம் செய்தேன் ஒரு நாள் ..

அங்கு நான்,

தோல்விகளை

வென்றேன் ..

வெற்றிகளை

தோற்றேன் ..

எதைக் கொண்டாட,

எதை வருத்தப்பட,

என எண்ணி

வருத்தப்பட்டுக் கொண்டாடினேன் ..

அங்கு முயற்சிக்கு

என்றுமே பலனில்லை,

தோல்வியே ஜெயம்

முயற்சி தீவினையாக்கும் ..

என் எதிரிகளின்

கனவுப் பிரதேசம் அது..

என் தசைகளை ருசிக்காமல்

தோல்வியை ருசிக்கும்

பருந்துகளின் சொர்க்க பூமி ..

என் வலிகளையும்

அலறலையும்

இரத்தத்தையும்

உறியும்

காட்டேரிகளின்

உலகம் அது ..

யார் செய்த சூன்யமோ தெரியவில்லை

ஒன்றுமே விளங்குவதில்லை

இந்தத் திசையில் ..!

பயம்…!

இருள் கண்டு
பயந்தவர்கள் கூட
கண் விழித்து
உறங்குவதில்லை…!

யார் குற்றம்...!

கொலை
செய்துவிட்டேன்,
குற்றம் யாருடையது
கத்தியுடையதா?
என்னுடையதா?