காகிதங்கள் கொண்ட கோபம் ..!

காகிதங்களும்

பேனாவும்

என் மீது கோபம் கொண்டன ..!

கவிதையை

வடம் பிடித்து வர ,

அவற்றை மறந்து

நான் கணினியில்

பயணம் செய்வதால் ..!

என் கணினி மீது அவை

பொறாமை கொள்கிறது ..

தாய் மருமகள் மீது

கொண்ட பொறாமை போல,

நேற்று வந்த நீ

என் இடத்தை நிரப்பி விட்டாயென ..

எல்லாக் கணவன்களைப் போல்

நானும் இந்தப் பொறாமையை இரசிக்கிறேன் ..!

நிழல்கள்...!

மரங்கள் யாவும் 

நிலத்தின் மீது 

மயங்கி விழுந்தன- நிழலாக ,

வெயிலின் கொடுமை 

தாங்க முடியாமல் ...!

குற்றஉணர்ச்சி ...!

யாருடைய கோபமென

தெரியவில்லை ..

என் கண்களை

கலங்க வைக்கிறது இந்தத் தூசி ...!

இருளோடு பயமேன் ?

கருவறையில்

இருளோடு இருந்தோம்

இருந்தும்

இருளோடு பயமேன் ?

கண்மூடி

இருளோடு கலக்கும் போது

மனதோடு உணர்ந்தோம்

இருந்தும்

இருளோடு பயமேன் ?

இரவில்

உறங்கையில்

வெளிச்சம் வெறுத்தோம்

இருளை அனைத்தோம்

இருந்தும்

இருளோடு பயமேன் ?

கனவு வந்து

அங்கே தன்படம் காட்டும் ..

காதலர்களுக்கு

தனிமையுடன் சேர்ந்து

புது இனிமை கூட்டும் ..

மனைவியின் தலையணை

மந்திரத்திற்கு

தனி ராகம் சேர்க்கும் ..

இருந்தும்

இருளோடு பயமேன் ?

வெளிச்சம்

பூட்டிவைக்கும் ..

புறக்காட்சி

மறைத்துவைக்கும் ..

அகக்காட்சி

திறந்துவைக்கும் ..

இருந்தும்

இருளோடு பயமேன் ?

மழை....!

காற்றின்

துணைகொண்டு

காலப் பருவத்தின்

வழியே

மேகத்திடம் இருந்து

தப்பித்து வருகிறது

மழைத்துளி ..

வந்த

மழைத்துளி

பிடித்ததால்

தன்னில்

ஒளித்து வைத்துவிடுகிறது

பூமி ..

மழைத்துளிக்கு

பிடித்திருந்ததால்

தங்கிவிடுகிறது

புல்வெளியில் ..

தன்னிடமிருந்து

தப்பித்துவந்த

வந்த மழைத்துளியை

சூரியன் துணைகொண்டு

மீண்டும்

சிறைபிடித்துச் செல்கிறது ..

மேகம் ..

பாரம்

சுமந்து விட்டு

செல்லும்படி

சொல்லிப்போனது

சேதியடி ..

சேதி சொன்ன

தேதி படி

நடக்கத் தொடர்ந்தது

ஓர் விதி ..

தொடர்ந்தது

விதி

கேள்விக்குப் பதிலாய்

வரும் கேள்வியாய் ...

கேள்விக்குள் இருப்பது

எதுவான தெரியாமல்

கேள்வியின் இறுதி

பதிலைத் தேட ..

தொடங்கியது ..

அந்தக் கேள்வியின்

ஆழம் புரியாமல்

அதில்

உள்ளிறங்கியது ..

அதன் ஆழம்

கடலின் ஆழமாக

புதை மணலின் வேகமாக

இருந்தது ..

பதில்

தேடி

இறங்கியது

அந்தக் கேள்வியின்

ஆழத்திலேயே

மூழ்கி மறைந்தது ...

அந்தச் செய்தியோ

காற்றோடு சென்று

சுமந்துவிட்டு

செல்லும்படி

மற்றொருவரிடம்

சொல்லி

மீண்டும்

தன் பயணம் தொடங்கியது .

கனவு ..!

தூக்கத்தின் 

பிள்ளையல்ல 

கனவு ..

ஏக்கத்தின்

பிள்ளையே 

கனவு ..

கரிசல் பூமியின் 

விரிசலின் இடைவெளியில் 

ஒட்டிக்கொண்டு 

துளிர்விடும் 

சிறு மொட்டாக 

யாவரிடமும் 

துளிர்வது 

கனவு ..

சிறைபட்ட 

ஆசைகளின் 

உணர்சிகளின் 

விடுதலை 

கனவு ..

அலைகள் 

கடலிலிருந்து 

கரை சேர்வதாய் 

உணர்சிகள் 

ஆசைகள் 

கரை சேர்வது 

கனவு ..

செலவில்லாமல் 

நினைப்பது 

நடப்பது 

கனவு ..

ஏழையின் 

கருப்புவெள்ளை 

வாழ்க்கை 

வண்ணமாவது 

கனவு ..

கண்கள் இல்லாத 

குருடரும்

காட்சி காண்பது 

கனவு ..

குருடனின் 

கனவில் 

வண்ணமில்லை 

ஆனால் 

எண்ணமுண்டு 

ஓசையுண்டு 

அதில் 

ஆசையுண்டு ..

கனவின் 

வண்ணம் 

மனதின் 

எண்ணம் ...

வண்ணங்கள் 

மட்டுமல்ல 

எண்ணங்களாலும்  ஆனது 

கனவு ..

இரவின் மீது 

தூக்கம் கொண்ட காதலுக்கு 

பிறக்கும் பிள்ளை 

கனவு ..

ஆசைகள் 

உணர்ச்சியால் 

மனதின் சுவரில் 

வரையும் ஓவியம் 

கனவு ..

இலட்சியங்கள் 

துளிர்விட 

விதையாக 

வேர்ராக 

இருப்பது 

கனவு ..

முடிவில்லாமல் 

தொடர்வது 

தொடக்கமில்லாமல் 

முடிவது 

கனவு ...