வாழ்கிறோம் என்ற நம்பிக்கையில்
கடந்து செல்லும் மேகங்களில்
சொற்களை அனுப்புகிறேன்
அவற்றில் சில மழையாய்
உன்னைச் நிச்சயம் சேர்ந்திருக்கும்
நீரை கை இடுக்கில்
இறுக்கிப் பிடிக்க முயற்சிக்கும்
ஒரு சிறுவனின் லாவகம்
நீ எப்போதும் மழையைக்
கையில் ஏந்தும் தருணம்
ஆத்திகன் முன் கடவுள் தோன்றினால்
முதலில் மனதில் தோன்றும்
சந்தேகம் போல இருந்தது
திடீரென ஒரு புயல் மழை
ஓய்ந்த மாலையில்
எப்போதும் சந்திக்கும் பூங்காவிற்கு
என்னை நீ வரச் சொன்ன தருணம்
அங்கு நாம் சந்தித்த பொழுது
நாம் அமர இருந்த நாற்காலியில்
ஒரு மார்கழி பூ அமர்ந்திருந்தது
ஏனோ அதை நாம் பார்த்த பின்பு
பேசாமலே பிரிந்து சென்றோம்
மீண்டும் மழை பெய்யத் தொடங்கியது
